Една царска ќерка боледуала од некоа мисла што имала. Сите царски екими ја ватиле да ја лекуаат и никој лек не беше и нашол. Од ден на ден се полошо чинела и на лице гинела.

Си биле двајца браќа многу богати. Еднио бил женет и другио не бил женет. Тие двајца браќа толку се милуале што немало во многу градои. Сите му се чудиле и урнек земале од нивната милост.

Еден чоек праел ал`шверешо од еден бакал на вересија. Зел чоеко сина си по себе и отишол кај бакало да купуа зајре.

Си напраила една ластојца седело на една греда под еден трем на една куќа и си извела ластојчиња. Си напраило и едно врапче едно седело под една гирамитка и си извело врапчиња, арно ама неколку години со ред што изведуа врапчиња и не би к`смет да изгледа, како што рекол Господ, да се сторат челад, та некоа домаќини; чунки кога децата ќе му `и изваеја од под гирамидата кај што му беше седелото, кога мачката ќе му `и изеела јајцата, кога глушец му `и турнало јајцата; асли ќелам не моеше челад да испраит, не моеше. А пак комшијцата (ластојцата) туку ќе `и курдисаше ластојчињата на слива за да си `и учит малите ластојчиња да летаат и да `и учит да ваќаат пеперужиња.