Мојата пријателка живееше во луксузно и вкусно опремен стан. Тоа ме изненади кога првиот пат отидов кај неа. Никогаш не ми кажувала за стандардот на своите, дека нејзиниот татко минал години како амбасадор во богата земја и тоа му овозможило на семејството да му обезбеди живот на висока нога.

Многу е поскромно од порано. Не во радоста, туку во задоволството. Ако малку го позагледам, ако малку пошироко го промислам, всушност e некако поубавo од порано. Подостоинствено, со поткренати глави, а не неведнати како до пред некоја година. Простосрдечно, просторадосно, простонародски. Скромноста во задоволството е токму она што човека го исполнува кога го среќава на минување и разминување. Тоа наспроти замисленоста, загриженоста, онеменоста.