Од основниот грчки збор палео (значи стар, древен) и „додавки“ кои (по)непосредно и (по)конкретно посочуваат на одделни истражувања и резулати, настанале повеќе поими, називи и термини кои означуваат цели научни области и мошне специфични човечки дејности и професии. Се разбира, сите поврзани со далечното, древното минато на Земјата и нејзиниот жив свет:

Непотребната и неправилната употреба на странски зборови често доведува до неразбирливо, па и глупаво изразување. Неретко до карикатуралност.

Еве каков поетски „резултат“ може да се добие кога би се амбицирале да бидете што е можно поетски „пострансколексичен“. Мојов обид е само пример за „неупатство за употреба“:

Во едноставноста е убавината и силата на мислата. Зошто туѓи- странски зборови ако имаме наши- домашни? За да те разберат поумен отколку што си? Хм!

Колку авторите се авторитети? Да, зависи од создаденото- делото, неговите валоризирани вредности, особено универзалните елементи, аспекти, погледи, ставови итн., но и од (не)изградениот систем на вредности, нивната (се)присутност и заштита.

Да, авторското право е непосредно поврзано не само со авторот и неговото дело, туку и со неговиот авторитет. Го нема доколку тоа не се остварува без двојба и никакви отстапки, доколку нема санкции за негово загрозување, преземање- крадење, имитација на оригиналот итн.

Се разбира, авторитетот нема и не треба да врска со автократијата, авторитарноста и авторитарниот режим. Но ја има во лажниот и наметнатиот, во надреденоста и подреденоста, во наредувањето и послушноста; во стапот и морковот.