(Ристо Стефановски: „Театарот во Македонија“, Мисла, Скопје, 1990.)

Станува збор за мошне студиозен хронолошки след на развојот на театарот во Македонија во еден мошне долг временски период-од античкото време до конституирањето на македонската држава во 1944. година, која се означува како година на појавата на современиот македонски театар.

(Анатолиј Приставкин: „Ноќеваше облачето бело“, Култура, Скопје 1991)

Станува збор за роман од современ руски писател со кога се запознаваме за првпат, а во превод од руски на Цветко Мартиновски. Приставкин е еден од плејадата романсиери кои го направија големиот пресврт во руската литература во 60-тите години-Солженицин, Шалатов, Рибаков, Некрасов, Трифонов, Војнович и др. Некои од нив ги знаеме од поодамна, особено Солженицин, Рибаков и Војнович, а Приставкин ни се претставува со неговото најзначајно дело.

(Томе Арсовски: „Куќа на четири ветра“, Македонска книга, Скопје, 1991)

Еден роман кој може да задоволи и построги критериуми, а не само просечно читателско љубопитство, објави Томе Арсовски под наслов „Куќа на четири ветра“.

Елизабет Џоли е една од најзначајните австралиски писателки од времето на постмодерната. Почина на 13. јануари 2007., на 83 години. Често пишуваше за староста, и тоа несекојдневно, директно, речиси документаристички, но непосредно, блиско и со нежност. Впрочем, како за се друго.